Οι καθηγητές Διεθνών Σχέσεων, Κ. Λάβδας, Π. Λιάκουρας, Δ. Τριανταφύλλου και Π. Τσάκωνας, αναλύουν στο NEWS 24/7 πώς από τις απειλές και την ένταση φτάσαμε στην επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα, καθώς και την επόμενη ημέρα στα ελληνοτουρκικά.
Στην ολιγόωρη επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα, στο πλαίσιο του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας, βρίσκονται σήμερα στραμμένα τα βλέμματα. Αθήνα και Άγκυρα επιχειρούν να δώσουν μια εικόνα βελτίωσης των διμερών σχέσεων έπειτα από ένα μεγάλο διάστημα έντασης και απειλών, που η φράση «μπορεί να έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά» ειπώθηκε από τουρκικά επίσημα χείλη περισσότερες από μια φορές.
Κυριάκος Μητσοτάκης και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιθυμούν να εκμεταλλευθούν το καλό κλίμα που έχει, πλέον, διαμορφωθεί ούτως ώστε να συμφωνήσουν τα επόμενα βήματα των ελληνοτουρκικών επαφών, καθώς και να εξασφαλίσουν τη διατήρηση χαμηλών τόνων στη μεταξύ τους σχέση.
Ωστόσο, οι διαφορές θα παραμείνουν και μετά την αποχώρηση του Τούρκου προέδρου, με τις δύο πλευρές, στην παρούσα φάση, να κάνουν διαχείριση της κατάστασης και όχι διευθέτηση των προβλημάτων.Για όλα αυτά μιλούν στο NEWS 24/7τέσσερις έγκριτοι καθηγητές Διεθνών Σχέσεων · Κώστας Λάβδας, Πέτρος Λιάκουρας, Δημήτρης Τριανταφύλλουκαι Παναγιώτης Τσάκωνας αναλύουν τί μεσολάβησε από την τελευταία επίσκεψη του Ερντογάν στην Αθήνα, τις προσδοκίες των δύο πλευρών από τη σημερινή συνάντηση, καθώς και την επόμενη ημέρα στα ελληνοτουρκικά.Σήμερα, συμπληρώνονται 6 χρόνια από την τελευταία επίσκεψη του Ερντογάν στην Ελλάδα. Μια επίσκεψη που χαρακτηρίστηκε «ιστορική», διότι για πρώτη φορά σε τόσο υψηλό επίπεδο και δημοσίως αποτυπώθηκαν στο σύνολό τους οι διαφορές ανάμεσα στις δύο χώρες. Τι έχει αλλάξει από πότε και ποιον Ερντογάν να περιμένουμε;
Δηλαδή με άλλα λόγια, ο πρόεδρος Ερντογάν επιδιώκει τη διαμόρφωση ή τη μετεξέλιξη της χώρας του σε μια περιφερειακή δύναμη με παγκόσμια εμβέλεια που παράλληλα αποκτά χαρακτηριστικά μίας χώρας όπου το πολιτικό ισλάμ έχει σημαντική επιρροή. Στην προσπάθεια μετάλλαξης της χώρας του -που περιλαμβάνει και μια γενικότερη αυτονόμηση από τη Δύση στην οποία θεσμικά ανήκει η Τουρκία- η οικονομική κρίση όπως και οι προκλήσεις σε περιφερειακό επίπεδο (βλέπε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, πιο πρόσφατα ο πόλεμος Ισραήλ με τη Χαμάς, η άνοδος των χωρών του Περσικού Κόλπου, κλπ.) έχουν συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην καθυστέρηση υλοποίησης της Νέας Τουρκίας, σε μια περίοδο όπου απομακρύνεται περαιτέρω η χώρα από τη Δύση, και ιδιαίτερα τις Ηνωμένες Πολιτείες στην οποία βασίζεται ουσιαστικά για τον εξοπλισμό των ενόπλων δυνάμεων της.
Ταυτόχρονα, στα 6 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από το 2017, η Ελλάδα έχει εξελιχθεί ως σταθερός οικονομικός παράγοντας αλλά παράλληλα και ως αξιόπιστος στρατηγικός εταίρος των Ηνωμένων Πολιτειών και άλλων δυτικών χωρών λόγω των καθαρών θέσεων που έχει πάρει σε μια σειρά από ζητήματα που αφορούν τη διεθνή πολιτική σκακιέρα. Δηλαδή την χωρίς περιστροφές στήριξη της Ουκρανίας στον πόλεμό της κατά της Ρωσίας, τη βελτίωση των σχέσεών της με το Ισραήλ, την Αίγυπτο και πολλά από τα καθεστώτα του Περσικού Κόλπου, και πιο πρόσφατα την ξεκάθαρη θέση της αναφορικά με το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα.
Επίσης, οι δυο χώρες μετά τις σχεδόν παράλληλες φετινές τους εθνικές εκλογές διοικούνται από πολιτικά ισχυρούς ηγέτες, που έχουν το κύρος και το πολιτικό βάρος να επιδιώξουν, υπό των σημερινών συνθηκών, τη διαμόρφωση ενός νέου πλαισίου στις διμερείς σχέσεις χωρίς να δέχονται ιδιαίτερες επικρίσεις εκ των έσω.
Παναγιώτης Τσάκωνας: Την τελευταία επίσκεψη του κ. Ερντογάν το 2017 και την επεισοδιακή συνάντησή του με τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας ακολούθησε από τα τέλη του 2019, κυρίως το 2020 και 2021, και μέχρι τις αρχές του 2023 μια ιδιαίτερα επιθετική -τόσο σε επίπεδο ρητορικής όσο και στο πεδίο- στάση της Τουρκίας απέναντι στα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και ειδικότερα απέναντι στην Ελλάδα (παράνομο τουρκολυβικό σύμφωνο, εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο, πραγματοποίηση ερευνών από το «Ορούτς Ρέις» με τη συνοδεία πολεμικών πλοίων σε μη οριοθετημένη περιοχή την οποία διεκδικεί η Ελλάδα, σύνδεση της αποστρατικοποίησης με την αμφισβήτηση της κυριότητας ελληνικών νησιών, απειλές ότι «θα έρθει ξαφνικά μια νύχτα» κλπ).
