Ο ιστορικός ηγέτης του PKK απευθύνει έκκληση για την επίλυση του Κουρδικού ζητήματος στην Τουρκία μέσω της «ειρήνης και της δημοκρατίας».
Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, επικεφαλής του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), καλεί την οργάνωση που ίδρυσε το 1978 να καταθέσει τα όπλα και να διαλυθεί.
Στο μήνυμά του προς το PKK, ο Οτσαλάν υπογραμμίζει την ανάγκη επίλυσης του Κουρδικού ζητήματος μέσω της «ειρήνης και της δημοκρατίας». Εξηγεί πως ο ένοπλος αγώνας κάποτε θεωρούνταν απαραίτητος λόγω των κρατικών πολιτικών που αρνούνταν την κουρδική ταυτότητα και περιόριζαν τα δικαιώματα των Κούρδων.
«Συγκαλέστε το συνέδριό σας και αποφασίστε, όπως θα έκανε εθελοντικά κάθε σύγχρονη κοινότητα και κόμμα του οποίου η ύπαρξη δεν έχει καταργηθεί βίαια, ότι όλες οι ομάδες πρέπει να καταθέσουν τα όπλα και το ΡΚΚ πρέπει να διαλυθεί.
Στέλνω τους χαιρετισμούς μου σε όλους εκείνους που πιστεύουν στη συνύπαρξη και προσβλέπουν στο κάλεσμά μου: το ΡΚΚ πρέπει να αυτοδιαλυθεί. Όλες οι ομάδες πρέπει να καταθέσουν τα όπλα» δηλώνει ο Οτσαλάν.
Στη συνέχεια, ο Οτσαλάν αναφέρεται στον ρόλο του αρχηγού του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ), Ντεβλέτ Μπαχτσελί, καθώς και στη στάση του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και άλλων πολιτικών κομμάτων, υποστηρίζοντας πως η θετική ανταπόκρισή τους στο ζήτημα «δημιούργησε ένα περιβάλλον στο οποίο κάλεσα να καταθέσουν τα όπλα και αναλαμβάνω την ιστορική ευθύνη για το κάλεσμα αυτό».
Αναλύοντας την ιστορική συνύπαρξη Κούρδων και Τούρκων, ο Οτσαλάν εξηγεί τους λόγους που οδήγησαν στη διάρρηξή της: «Σε περισσότερα από χίλια χρόνια ιστορίας, οι τουρκικές και κουρδικές σχέσεις έχουν καθοριστεί στο πλαίσιο της αμοιβαίας συνεργασίας και συμμαχίας και οι Τούρκοι και οι Κούρδοι θεώρησαν απαραίτητο να παραμείνουν σε αυτή την εθελοντική συμμαχία προκειμένου να διατηρήσουν την ύπαρξή τους και να επιβιώσουν έναντι ηγεμονικών δυνάμεων».
Σημειώνει πως «τα τελευταία 200 χρόνια του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού σημαδεύτηκαν κυρίως από τον στόχο της διάλυσης αυτής της συμμαχίας. Οι εμπλεκόμενες δυνάμεις έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην προώθηση αυτού του στόχου σύμφωνα με τα ταξικά τους συμφέροντα. Η διαδικασία αυτή επιταχύνθηκε με τις μονιστικές ερμηνείες της (σ.σ. Τουρκικής) Δημοκρατίας. Σήμερα, το κύριο καθήκον είναι η αναδιάρθρωση της ιστορικής σχέσης, η οποία έχει καταστεί εξαιρετικά εύθραυστη, χωρίς να αποκλείεται το πνεύμα της αδελφοσύνης και του σεβασμού των πεποιθήσεων».
Η αναφορά του στις «μονιστικές ερμηνείες της Δημοκρατίας» αφορά την κυρίαρχη αντίληψη περί ύπαρξης ενός ενιαίου έθνους, του τουρκικού, χωρίς αναγνώριση της κουρδικής ταυτότητας.
Ο Οτσαλάν τονίζει επίσης: «Η ανάγκη για μια δημοκρατική κοινωνία είναι αναπόφευκτη. Το ΡΚΚ, η μακροβιότερη και πιο εκτεταμένη εξέγερση και ένοπλη δράση στην ιστορία της (σ.σ. Τουρκικής) Δημοκρατίας, βρήκε κοινωνική βάση και υποστήριξη μόνο επειδή οι δίαυλοι της δημοκρατικής πολιτικής ήταν κλειστοί. Το αναπόφευκτο αποτέλεσμα των ακραίων εθνικιστικών παρεκκλίσεων, όπως ένα ξεχωριστό έθνος-κράτος, ομοσπονδία, διοικητική αυτονομία ή πολιτισμικές λύσεις, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην ιστορική συγκρότηση της κοινωνίας.
Ο σεβασμός των ταυτοτήτων, η ελεύθερη έκφραση, η δημοκρατική αυτοοργάνωση όλων των τμημάτων της κοινωνίας με βάση τις κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές δομές τους είναι δυνατές μόνο με την ύπαρξη μιας δημοκρατικής κοινωνίας και ενός δημοκρατικού πολιτικού χώρου».
Στη συνέχεια επισημαίνει: «Ο δεύτερος αιώνας της Δημοκρατίας μπορεί να εξασφαλίσει μια διαρκή και αδελφική συνέχεια μόνο αν στεφθεί με τη δημοκρατία. Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στη δημοκρατία για την αναζήτηση και την υλοποίηση ενός πολιτικού συστήματος. Η δημοκρατική συναίνεση είναι ο θεμελιώδης δρόμος. Η γλώσσα της εποχής της ειρήνης και της δημοκρατικής κοινωνίας πρέπει να αναπτυχθεί σύμφωνα με αυτή την πραγματικότητα».
Ανατρέχοντας στις συνθήκες δημιουργίας του PKK, ο Οτσαλάν υπογραμμίζει: «Το ΡΚΚ γεννήθηκε στον 20ό αιώνα, στην πιο βίαιη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας, εν μέσω δύο παγκόσμιων πολέμων, στη σκιά της εμπειρίας του πραγματικού σοσιαλισμού και του Ψυχρού Πολέμου ανά τον κόσμο.
Η απόλυτη άρνηση της κουρδικής πραγματικότητας και ο περιορισμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών -ιδιαίτερα της ελευθερίας της έκφρασης- διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση και την ανάπτυξη του PKK. Όσον αφορά τη θεωρία, το πρόγραμμα, τη στρατηγική και την τακτική που υιοθέτησε, το PKK βρισκόταν κάτω από τη βαριά πραγματικότητα του αιώνα και του συστήματος του υπαρκτού σοσιαλισμού.
Η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού στη δεκαετία του 1990 λόγω εσωτερικών δυναμικών, το τέλος της άρνησης της κουρδικής ταυτότητας στη χώρα και οι εξελίξεις στην ελευθερία της έκφρασης αποδυνάμωσαν τη σημασία της ίδρυσης του PKK».
Στις 22 Οκτωβρίου της περασμένης χρονιάς, ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί, πρόεδρος του υπερεθνικιστικού ΜΗΡ και κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, προκάλεσε αίσθηση προτείνοντας την αποφυλάκιση του Οτσαλάν υπό αυστηρούς όρους, εάν αυτός αποκηρύξει δημοσίως την ένοπλη δράση και ζητήσει από τα μέλη του PKK να διαλύσουν την οργάνωση.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Οτσαλάν απευθύνει τέτοιο κάλεσμα, καθώς είχε κάνει παρόμοια δήλωση και κατά τη διάρκεια μιας αποτυχημένης ειρηνευτικής διαδικασίας πριν από μια δεκαετία.
Το μήνυμά του προς το PKK μεταφέρθηκε σε συνέντευξη στην Κωνσταντινούπολη από μέλη της διευρυμένης αντιπροσωπείας του φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών και Ισότητας (DEM), τα οποία τον επισκέφθηκαν στο νησί-φυλακή Ιμραλί της Προποντίδας, όπου κρατείται εδώ και 26 χρόνια.
