Η εισαγγελέας Σταματίνα Περιμένη συνεχίζει την αγόρευσή της για δεύτερη ώρα στη δίκη για την τραγωδία στο Μάτι, αναλύοντας τα σφάλματα του κρατικού μηχανισμού και ζητώντας να αποφευχθούν «λαϊκά δικαστήρια». Η αναφορά της στον ενδεχόμενο δόλο προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από τους συγγενείς των θυμάτων.
«Δεν έχω κοιμηθεί κι όταν κοιμόμουν έβλεπα σκηνές από αυτή την τραγωδία. Κι όταν ξυπνούσα έβλεπα όλους εσάς», ήταν τα πρώτα λόγια της εισαγγελέως, καθώς ξεκίνησε την αγόρευσή της για το θάνατο 104 ανθρώπων στην καταστροφική πυρκαγιά του Ιουλίου 2018.
Απαντώντας στο ερώτημα αν θα παραδώσει γραπτώς την πρότασή της, εξήγησε: «Η αγόρευση είναι αγόρευση και θα καταθέσω την πρόταση τις επόμενες ημέρες. Είναι πρακτική των τελευταίων ετών αυτό. Δεν μπορώ να γράψω πρόταση μέχρι τη Δευτέρα. Επιτρέψτε μου να επιβιώσω από αυτή τη δίκη».
Η εισαγγελέας τόνισε ότι το δικαστήριο έχει την ευθύνη να διατηρήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη. «Θέλω να πω με πλήρη συνείδηση αυτού που θα εκστομίσω, το δικαστήριο με την απόφασή του δεν θα δικαιώσει ψυχές, οι ψυχές έχουν δικαιωθεί εκεί που βρίσκονται. Το δικαστήριο αυτό που θα δικαιώσει είναι την εμπιστοσύνη των πολιτών προκειμένου να εδραιωθεί ένα αίσθημα ασφάλειας αν υπάρξει ξανά τέτοια φυσική καταστροφή. Αλλά και για τους κατηγορούμενους πρέπει να ξέρουν ότι θα δικαστούν με τους νόμους που ισχύουν».
Η αναφορά της στις ευθύνες της Πολιτείας και την προληπτική απομάκρυνση προκάλεσε χειροκροτήματα στο ακροατήριο, τα οποία διέκοψε η πρόεδρος του δικαστηρίου ζητώντας να μην επαναληφθούν.
«Οργανωμένη απομάκρυνση όταν δεν υπάρχει ασφάλεια δε γίνεται. Σου λέει μείνε σπίτι σου όταν η φωτιά είναι απέξω. Όμως όταν η φωτιά έρχεται από 3,4,5 χιλιόμετρα μακριά εκεί οφείλει να γίνει απομάκρυνση. Αυτό που ειπώθηκε ότι “δεν προλάβαμε, δεν μας είπαν”. Αυτό δεν ισχύει σαν σύλληψη θεωρητική. Όταν έχεις μια καταστροφή που έχει αρχίσει να εξελίσσεται οφείλεις να προβλέψεις και να ενεργήσεις εγκαίρως. Είτε να αποτρέψεις είτε να περιορίσεις τις συνέπειες», ανέφερε, προσθέτοντας: «Δεν είναι “να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι. Να σε αφήσω να καείς και μετά να σου πληρώσω τη ζημιά. Ποια ζημιά να πληρώσω;”».
Η αναφορά της στα εναέρια μέσα προκάλεσε οργή στο ακροατήριο, με μια συγγενή θύματος να ξεσπά και την πρόεδρο να της ζητά να αποχωρήσει προσωρινά για να ηρεμήσει.
Απευθυνόμενη στους συγγενείς των θυμάτων, η εισαγγελέας τόνισε: «Ακόμα κι αν κλείνοντας τα μάτια μας φανταστούμε τι βιώσατε, είναι ξένος πόνος. Είναι συμπόνια στον πόνο του άλλου. Εγώ βλέπω ανθρώπους που ενώ έχουν βιώσει αυτόν τον πόνο, τον βιώνουν με αξιοπρέπεια. Είμαι σίγουρη ότι κανείς δε θέλει να καταδικαστεί κανείς που δεν φταίει. Η Δικαιοσύνη οφείλει να εφαρμόσει το νόμο, τον κακό νόμο που μπορεί να υπάρχει. Αυτό αν θέλουμε να έχουμε Δημοκρατία γιατί αν δεν εφαρμόσουμε το νόμο, ξέρουμε όλοι πολύ καλά τι θα συμβεί. Σέβομαι τον πόνο αλλά δεν γίνεται να τον μετακυλίσουμε σε αυτόν που δεν φέρει ευθύνη. Αυτή η χώρα έχει υποφέρει από λαϊκά δικαστήρια και οι παλιοί μπορεί να θυμούνται».
Σχετικά με τον χαρακτηρισμό των πράξεων, σημείωσε: «Ο ενδεχόμενος δόλος σημαίνει ότι αποδέχομαι το αποτέλεσμα. Από την άλλη στην αμέλεια, το ότι το προβλέπω αλλά δεν πιστεύω ότι θα επέλθει έχει μια άλλη βάση, υπερεκτιμώ τις δυνάμεις μου, αλλά επουδενί το θέλω. Αν η Δικαιοσύνη διαπιστώνει βαριά αμέλεια μπορεί να εφαρμόσει ανάλογες ποινές, που δεν έχουν και μεγάλη διαφορά από τις άλλες. Πιστεύετε ότι αυτοί οι άνθρωποι ήξεραν ότι θα γίνει αυτή η πανωλεθρία και το αποδέχτηκαν;».
Η ερώτησή της προκάλεσε χάος στη δικαστική αίθουσα, με συγγενείς να φωνάζουν: «Ναι! Υπάρχουν όλα στη δικογραφία! Ο ανακριτής άλλα έλεγε! Γιατί δεν βλέπετε τα ίδια;!». Το δικαστήριο διέκοψε τη διαδικασία για να αποκατασταθεί η τάξη.
Συγκέντρωση έξω από το δικαστήριο
Έξω από το δικαστήριο, ενώσεις, φορείς και σωματεία πραγματοποιούν συγκέντρωση μετά από κάλεσμα του Συλλόγου Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018.
Η πρόεδρος του Συλλόγου, Κάλλι Αναγνώστου, μπαίνοντας στο κτίριο, δήλωσε:
«Θέλουμε να δούμε όλοι μας επιτέλους την αλήθεια να βγαίνει. Δεν έχει βγει ποτέ όπως θα έπρεπε σε αυτά τα εξίμισι χρόνια. Κι αν δεν βγει η δική μας η αλήθεια, δεν θα βγει και για κανέναν άλλον. Όσα γίνονται τώρα τα έχουμε ζήσει εμείς εδώ και χρόνια. Και γι’ αυτό είναι που φωνάζαμε εξ αρχής. Να βγει η αλήθεια, να υπάρξουν οι ευθύνες που πρέπει να αποδοθούν σε όποιον τις φέρει. Και να μη ξανασυμβεί. Το λέμε από την αρχή “ποτέ ξανά”».
