Για μια δεκαετία, η Ντόλι Έστεραϊχ διατηρούσε μια μυστική σχέση με τον νεαρό εραστή της Ότο Σανχούμπερ, τον οποίο έκρυβε στη σοφίτα του σπιτιού της, χωρίς να το γνωρίζει ο σύζυγός της, Φρεντ Έστεραϊχ. Η γνωριμία τους ξεκίνησε στο εργοστάσιο ενδυμάτων του συζύγου της, όπου εργαζόταν ο Ότο. Ο νεαρός, παθιασμένος και αφοσιωμένος, εγκατέλειψε τα πάντα για να ζει απομονωμένος, μόνο με τη συντροφιά του χαρτιού και της ερωμένης του.
Η συγκατοίκηση των δύο μέσα στο ίδιο σπίτι με τον ανυποψίαστο σύζυγο κατέληξε σε τραγωδία. Ο Φρεντ άρχισε να αντιλαμβάνεται παράξενα πράγματα —ήχους, τσιγάρα που εξαφανίζονταν— και η Ντόλι, φοβούμενη την αποκάλυψη, συζήτησε το πρόβλημα με τον Ότο. Ένα βίαιο ξέσπασμα μεταξύ συζύγων αποτέλεσε την αφορμή: ο Ότο βγήκε από τη σοφίτα και εκτέλεσε τον Φρεντ με τρεις πυροβολισμούς.
Μετά τη δολοφονία, η Ντόλι σκηνοθέτησε το έγκλημα ώστε να μοιάζει με ληστεία. Ζήτησε από τον Ότο να την κλειδώσει σε μια ντουλάπα και να εξαφανίσει τα κλειδιά. Όταν έφτασε η αστυνομία, την βρήκε «παγιδευμένη», ενισχύοντας έτσι το υποτιθέμενο άλλοθι της.
Παρά τις αρχικές υποψίες, η υπόθεση δεν προχώρησε. Ωστόσο, ο δικηγόρος της οικογένειας, Χέρμαν Σαπίρο, εντόπισε ένα διαμαντένιο ρολόι —υποτίθεται πως είχε κλαπεί— και τα όπλα του εγκλήματος. Η Ντόλι συνελήφθη, μα το μόνο που την απασχολούσε ήταν ο Ότο, ο οποίος παρέμενε στη σοφίτα, πεινασμένος και τρομοκρατημένος.
Όταν ο δικηγόρος τον συνάντησε, συνειδητοποίησε πως ήταν ο πρώτος άνθρωπος με τον οποίο μιλούσε ο Ότο εκτός από τη Ντόλι εδώ και μια δεκαετία. Τον αποκάλεσε «άνδρα – νυχτερίδα», καθώς είχε ζήσει απομονωμένος στο σκοτάδι, κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Ο Ότο, φοβούμενος τις συνέπειες, άλλαξε ταυτότητα και ξεκίνησε νέα ζωή ως Γουόλτερ Κλάιν. Παντρεύτηκε και έζησε ήσυχα, αφήνοντας πίσω το παρελθόν του. Η Ντόλι, αν και φυλακίστηκε προσωρινά, τελικά δεν καταδικάστηκε. Έζησε με νέο σύντροφο μέχρι τον θάνατό της το 1961.
Η υπόθεση αυτή έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πιο απίστευτες περιπτώσεις ερωτικού εγκλήματος και εξαπάτησης, όπου κανείς δεν καταδικάστηκε, χάρη σε ένα από τα πιο πειστικά άλλοθι που παρουσιάστηκαν ποτέ.
