Συγκλονιστική καταγγελία ακούστηκε στο εφετείο όπου εξελίσσεται η δίκη του πατέρα Αντώνιου για τις καταγγελλόμενες σωματικές κακοποιήσεις και τις τιμωρητικές πρακτικές στη δομή της «Κιβωτού του Κόσμου». Πρώην τρόφιμος της δομής υποστήριξε ότι δέχθηκε πρόταση χρηματισμού ώστε να ανακαλέσει την αρχική του κατάθεση.
Σύμφωνα με την κατάθεσή του, “ο γιος του πάτερ Αντωνίου” του προσέφερε χρήματα λίγο πριν τη δίκη. Ο συνήγορός του τόνισε στο δικαστήριο πως «ασκήθηκε πίεση και έγιναν προσπάθειες να πειστεί να ανακαλέσει».
Ακολούθησε έντονος διάλογος με την έδρα:
Πρόεδρος: Γιατί ανακαλέσατε; Σας απείλησαν;
Μάρτυρας: Όχι, βρήθηκα με τον πατέρα Αντώνιο.
Πρόεδρος: Σας πίεσε κάποιος; Φοβηθήκατε;
Μάρτυρας: Όχι.
Πρόεδρος: Γιατί αλλάξατε γνώμη;
Πρόεδρος: Πότε σας προσέγγισαν και σας ζητούσαν να ταυτιστείτε την κατάθεση;
Μάρτυρας: Τετάρτη βράδυ, λίγο πριν τη δίκη.
Πρόεδρος: Σας έδωσαν κάτι;
Μάρτυρας: Ήμασταν σε ένα σπίτι φίλου. Εκατό ευρώ στον καθένα και τριακόσια σε έναν. Ήρθε ο γιος του πάτερ Αντωνίου και μας τα έδωσε.
Στη συνέχεια κατέθεσε η Θεώνη Κουφονικολάκου, Βοηθός Συνηγόρου του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού, αναφέροντας τις ενέργειες του θεσμού μετά τις πρώτες αναφορές κακοποίησης. Κατά την επίσκεψή της στη δομή, όπως είπε, παρατήρησε κάτι που την ξένισε: «Με το που μπήκαμε, παρατήρησα ένα πορτρέτο του πατρός Αντώνιου. Μου προκάλεσε εντύπωση. Είναι εντελώς αναντίστοιχο με μία προνοιακή δομή».
Κατέθεσε επίσης ότι παιδιά περιέγραψαν περιστατικά κακοποίησης και φόβου, λέγοντας μεταξύ άλλων: «Είχαν έντονο άγχος, φόβο, και τη φράση ‘τι θα πάθω τώρα που τα λέω’. Ένα παιδί μας είπε: “Με έβαλαν σε απομόνωση, αλλά είχαν δίκιο”. Αυτό είναι η κανονικοποίηση της βίας».
Άλλο παιδί φέρεται να στερούνταν την επικοινωνία με την οικογένειά του ως τιμωρία, ενώ περιέγραψε βίαιες συμπεριφορές από υπεύθυνους της δομής και χρήση του play room ως χώρο απομόνωσης. Η Κουφονικολάκου χαρακτήρισε αυτή την πρακτική «απολύτως τραυματική», εξηγώντας ότι «τα κακοποιημένα παιδιά συχνά αγαπούν τους κακοποιητές φροντιστές τους, καθώς βρίσκονται εγκλωβισμένα σε έναν κύκλο απουσίας αυτοεκτίμησης».
Οι αναφορές της προκάλεσαν έντονο προβληματισμό στον εφέτη, που ανέφερε: «Δεν καταλαβαίνω πώς γίνεται να υπάρχει σε ένα παιδί ο φόβος και η αγάπη. Μιλάμε για μια δουλική εξάρτηση». Η μάρτυρας απάντησε: «Όλα τα παιδιά που έχουν υποστεί ενδοοικογενειακή βία συνεχίζουν να αγαπούν τον κακοποιητικό μπαμπά και τη μαμά. Συνυπάρχουν».
Όταν ο εφέτης ρώτησε αν τα παιδιά “αγαπούσαν παράλληλα τον πατέρα Αντώνιο”, η απάντηση ήταν: «Κάποια παιδιά μας είπαν αυτό». Στην ερώτηση αν πρόκειται όντως για αγάπη, ή για «φόβο και εξάρτηση που μεταφράζεται έτσι», η Κουφονικολάκου απάντησε: «Κάποια παιδιά τον έβλεπαν ως πατρική φιγούρα. Είναι δυνατόν ένα παιδί να αγαπά και να κακοποιείται ταυτόχρονα».
