Η στρατιωτική σύγκρουση του Ισραήλ με το Ιράν έχει σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις, καθώς το κόστος ανέρχεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια ημερησίως. Το γεγονός αυτό ενδέχεται να πιέσει το Τελ Αβίβ να επισπεύσει την ολοκλήρωση της «αποστολής» του.
Οι μεγαλύτερες δαπάνες σχετίζονται με τα αντιβαλλιστικά συστήματα άμυνας, όπως το «Arrow 3» και το «Σφεντόνα του Δαυίδ», που χρησιμοποιούνται για την αναχαίτιση ιρανικών πυραύλων. Το κόστος χρήσης αυτών των συστημάτων μπορεί να φτάσει έως και τα 200 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα, ενώ μόνο οι επισκευές σε κτήρια που έχουν πληγεί εκτιμώνται στα 400 εκατομμύρια δολάρια.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η ισραηλινή οικονομία θα μπορούσε να αντέξει μια σύντομη εκστρατεία, αλλά όχι παρατεταμένη. «Ο κύριος παράγοντας που θα καθορίσει πραγματικά το κόστος του πολέμου θα είναι η διάρκεια», δήλωσε η Κάρνιτ Φλαγκ, πρώην διοικήτρια της Τράπεζας του Ισραήλ. Όπως ανέφερε, «Αν κρατήσει μία εβδομάδα, το συζητάμε. Αν είναι δύο εβδομάδες ή ένας μήνας, είναι μια πολύ διαφορετική ιστορία».
Οι αμυντικές και επιθετικές επιχειρήσεις απαιτούν σημαντικούς οικονομικούς πόρους. Η διατήρηση πολεμικών αεροσκαφών στον αέρα, όπως τα F-35, κοστίζει περίπου 10.000 δολάρια την ώρα, χωρίς να υπολογίζεται το κόστος καυσίμων και πυρομαχικών.
Ο Σβι Εκστάιν, επικεφαλής του Ινστιτούτου Οικονομικής Πολιτικής Aaron, τόνισε: «Ανά ημέρα είναι πολύ πιο ακριβό από τον πόλεμο στη Γάζα ή με τη Χεζμπολάχ. Και όλα προέρχονται από τα πυρομαχικά. Αυτό είναι το μεγάλο κόστος». Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ένας πόλεμος διάρκειας ενός μήνα θα κόστιζε περίπου 12 δισεκατομμύρια δολάρια.
Αν και οι χρηματαγορές δείχνουν σχετική αντοχή, η πραγματική οικονομία αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες. Το διεθνές αεροδρόμιο έκλεισε προσωρινά, πολλές επιχειρήσεις ανεστάλησαν και μόνο οι εργαζόμενοι σε βασικές υποδομές εργάζονται κανονικά.
Παράλληλα, η υλική ζημιά από τις επιθέσεις είναι τεράστια. Εκατοντάδες κτήρια έχουν καταστραφεί ή υποστεί σοβαρές ζημιές, με τον πολιτικό μηχανικό Εγιάλ Σαλέβ να τονίζει ότι πρόκειται για «καταστροφή άνευ προηγουμένου». Οι επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, όπως το μεγαλύτερο διυλιστήριο πετρελαίου στο βόρειο Ισραήλ, είχαν ως αποτέλεσμα νεκρούς εργαζόμενους και προσωρινό κλείσιμο εγκαταστάσεων.
Η ένταση αυξάνεται, το κόστος ανεβαίνει και οι οικονομικές επιπτώσεις συσσωρεύονται, ενώ η πίεση για σύντομη λήξη των επιχειρήσεων εντείνεται διαρκώς.
