Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, κατέθεσε στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο στην υπόθεση των πρώην προστατευόμενων μαρτύρων της Novartis, κατηγορώντας τους για ψευδείς καταθέσεις και τονίζοντας ότι πίσω από την υπόθεση κρύβονται άλλοι, πραγματικοί υπεύθυνοι.
«Δεν είναι αυτοί οι πραγματικοί κατηγορούμενοι», υπογράμμισε, κάνοντας λόγο για μια ευρύτερη «σκευωρία» που, όπως είπε, αποτέλεσε διαρκή προσβολή για τη Δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Κατήγγειλε πως ενώ στοχοποιήθηκαν πολιτικά πρόσωπα, «διέφευγαν οι γιατροί και οι φαρμακοποιοί», ενώ διερωτήθηκε «τι έχει γίνει με τις δίκες αυτές».
Ο κ. Βενιζέλος έκανε εκτενή αναφορά στην πορεία της υπόθεσης, χαρακτηρίζοντάς την «θεσμική συνωμοσία», που εξελίχθηκε με πολιτική μεθόδευση. Κατηγόρησε τη Βουλή ότι «παραβίασε κατάφωρα το Σύνταγμα» για να αποφύγει την απαλλαγή των πολιτικών από τις ανυπόστατες κατηγορίες. Όπως είπε, η υπόθεσή του αρχειοθετήθηκε χωρίς αρμοδιότητα από την εισαγγελέα, ενώ το παραπεμπτικό βούλευμα στο Ειδικό Δικαστήριο ήταν «λογικώς ασύντακτο».
Σχετικά με τον θεσμό των προστατευόμενων μαρτύρων, δήλωσε ότι «τον υπερασπίζεται», εφόσον τηρούνται οι νόμιμες διαδικασίες, τονίζοντας όμως ότι στην περίπτωση Novartis «η προστασία ισοδυναμούσε με ποινική ασυλία».
Αναφερόμενος στον κατηγορούμενο Φιλίστορα Δεσταμπασίδη, ο οποίος είχε καταθέσει ανώνυμα, δήλωσε ότι «γνώριζε ότι αυτά που κατέθεσε είναι ψευδή και τα κατέθεσε», προσθέτοντας πως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει «άνευ ηθικού αυτουργού». Περιέγραψε τον Δεσταμπασίδη ως έναν άνθρωπο που δρούσε «μέσα σε ένα πολιτικό καθεστώς παντοδυναμίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ», ο οποίος «νόμιζε ότι μπορούσε να πει και πέντε δέκα παραπάνω».
Σε ερώτηση της προέδρου αν υπήρχαν ηθικοί αυτουργοί, απάντησε: «Προφανώς. Τα πρόσωπα που είχα μηνύσει, ο τότε πρωθυπουργός, υπουργοί. Η αλυσίδα είναι μακρά. Το δικαστήριό σας οφείλει να βρει τα στρώματα των ηθικών αυτουργών». Επέμεινε πως ήταν αδύνατο ένας μόνο κατηγορούμενος να οργανώσει τη «σκευωρία της Novartis», σημειώνοντας πως «πολιτικά ήταν τα κίνητρα των ηθικών αυτουργών».
Σε ερώτηση της εισαγγελέως για το τι επεδίωκε η τότε κυβέρνηση, ο κ. Βενιζέλος απάντησε ότι στόχος ήταν να επηρεαστούν οι πολιτικές εξελίξεις, «να επηρεαστούν οι εκλογές και η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας», σημειώνοντας ότι τα πρόσωπα που είχαν μπει στο στόχαστρο –όπως ο ίδιος και ο Παναγιώτης Πικραμμένος– ήταν μεταξύ των υποψηφίων για το ανώτατο αξίωμα.
Ολοκληρώνοντας την κατάθεσή του, τόνισε ότι «έχει τεράστια σημασία για την υπόθεση ποιος συνέλαβε την ιδέα» της σκευωρίας και κατέληξε λέγοντας πως, εκτός από τον ψευδομάρτυρα, «υπήρχε και ο δόλος του ηθικού αυτουργού».
