Την τελευταία του πνοή άφησε ο ηθοποιός Γεράσιμος Μιχελής, γνωστός στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή του στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά «Παρά Πέντε». Η είδηση του θανάτου του ανακοινώθηκε μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook με τη φράση: «Σήμερα το πρωί, ο αγαπημένος μας Γεράσιμος έφυγε “για ένα άλλο φως”… Θα ειδοποιήσουμε όλους τους φίλους για τον αποχαιρετισμό του».
Με ανακοίνωσή της, η ενορία Αγίου Νικολάου Ραγκαβά αποχαιρέτησε ένα ενεργό μέλος της κοινότητάς της: «Με βαθιά θλίψη και με πίστη στη ζωοποιό Ανάσταση, ανακοινώνουμε την εκδημία του αγαπημένου μας αδελφού, Γεράσιμου Μιχελή, ηθοποιού, ποιητή και αφοσιωμένου μέλους της ενορίας μας».
Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Βεάκη, ο Γεράσιμος Μιχελής είχε συμμετάσχει στο Τρίχρονο Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος του Λευτέρη Βογιατζή για την παράσταση Αντιγόνη του Σοφοκλή, όπου ερμήνευσε τον Κρέοντα ως μέλος του Χορού. Η πορεία του περιλάμβανε συνεργασίες με σημαντικούς σκηνοθέτες, τόσο στο κλασικό όσο και στο σύγχρονο ρεπερτόριο, ενώ ξεχώρισε και στην τηλεόραση. Είχε επίσης εκδώσει το πρώτο του συγγραφικό έργο με τίτλο ΥΠΟΣΧΕΣΗ (εκδ. Συρτάρι).
Ο ίδιος, σε παλαιότερη συνέντευξή του, είχε μιλήσει για τη ζωή του και την αγάπη του για την τέχνη και τον στοχασμό. «Γεννήθηκα στην Αθήνα από πατέρα Κεφαλλονίτη και μητέρα από την Αστυπάλαια. Μεγάλωσα στις αλάνες του Κορυδαλλού παίζοντας ποδόσφαιρο και ξύλο με τους άλλους γαβριάδες», είχε πει. Θυμόταν με νοσταλγία τα ξέγνοιαστα καλοκαίρια στα νησιά, την ανάγκη του να εμπλουτίζει το λεξιλόγιό του και τη στροφή του από τις οικονομικές σπουδές στη θεατρική τέχνη: «Οι αριθμοί μού ζάλιζαν τον νου, γίνονταν βαρίδια που με κρατούσαν σταθερά στη γη».
Η φαντασία του ήταν πάντα καταφύγιο: «Αλλά και στα ζόρια μου ξέφευγα με τον νου και διακτινιζόμουν σε τόπους μαγικούς, ανεξερεύνητους». Η τέχνη του θεάτρου τον είχε κερδίσει ολοκληρωτικά: «Είναι η τέχνη που με κέρδισε και μου προσφέρει γενναιόδωρα τη μέθη που με κάνει να νιώθω πλήρης». Αγαπούσε τη μουσική, τη ζωγραφική, τις φιλίες και τις ουσιαστικές σχέσεις: «Τι να τον κάνεις κατάμονο τον εαυτό σου; Τα βράδια εξακολουθώ να κοιμάμαι σε στεγνό μαξιλάρι».
