Η είδηση παρουσιάστηκε στα μέσα ενημέρωσης σχεδόν αδιάφορα: μια 67χρονη άστεγη αποπειράθηκε να αυτοπυρποληθεί έξω από την Αίγλη Ζαππείου και, λίγες ημέρες μετά, υπέκυψε στα τραύματά της. Πίσω από τις λακωνικές αναφορές, όμως, βρισκόταν μια γυναίκα με μακρά και έντιμη πορεία στη δημοσιογραφία: η Αύρα Γρηγορίου.
Το πρωί της Τετάρτης 30 Ιουλίου, λίγο μετά τις 10:00, η Αύρα Γρηγορίου έβαλε φωτιά στον εαυτό της μπροστά από την Αίγλη Ζαππείου, ενώ σε κοντινή απόσταση οι Εύζωνες της Προεδρικής Φρουράς πραγματοποιούσαν πρόβα για την επίσημη τελετή αλλαγής στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Οι Εύζωνες ήταν αυτοί που της έσωσαν προσωρινά τη ζωή, σταματώντας τη φωτιά. Όμως το τέλος είχε ήδη δρομολογηθεί.
Η Γρηγορίου, σύμφωνα με ανθρώπους που την ήξεραν, είχε φτάσει στα άκρα. Η οικονομική της κατάσταση ήταν τραγική, είχε ήδη εκδιωχθεί από το σπίτι όπου έμενε λόγω χρεών και δεν είχε πού να μείνει. Όπως λέγεται, «είχε φτάσει στο έσχατο σημείο» και πάλευε με ψυχολογικά βάρη, βουλιάζοντας στη σιωπή και την εγκατάλειψη.
Η τελευταία της ελπίδα, όπως μαρτυρούν άνθρωποι του περιβάλλοντός της, ήταν ένας υπουργός που τη γνώριζε καλά από την εποχή που εκείνη ήταν μάχιμη ρεπόρτερ. Τότε, όπως λέγεται, της ζητούσε να προβάλλει το έργο του και να γράφει καλά λόγια. Αργότερα, της υποσχέθηκε να τη «βολέψει» με μια σύμβαση των 600 ευρώ, μια λύση ανάγκης που δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Οι μήνες περνούσαν, κι εκείνη παρέμενε στην αναμονή, βυθισμένη στη φτώχεια και στην απελπισία.
Όμως η Αύρα Γρηγορίου δεν ήταν μια άγνωστη ή περιθωριακή φιγούρα. Ήταν μια σημαντική προσωπικότητα του δημοσιογραφικού χώρου, με μακρά και αξιοπρεπή πορεία. Γεννημένη το 1957 στην Αθήνα, αποφοίτησε από το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών το 1985, έχοντας ήδη ξεκινήσει να εργάζεται ως μαθητευόμενη στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο».
Από το 1976 έως το 1980 εργάστηκε στο περιοδικό «Γυναίκα», και στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Φρέντυ Γερμανό στην εκπομπή «Σάββατο βράδυ-Κυριακή πρωί». Το 1981 προσλήφθηκε στην εφημερίδα «Έθνος», ενώ στη συνέχεια εργάστηκε στη «Γνώμη», τις «Ειδήσεις», τον «Ελεύθερο Τύπο» και την «Ελευθεροτυπία», όπου καθιέρωσε τη στήλη «Ανάσες». Στην κρατική ραδιοφωνία, υπηρέτησε επί σειρά ετών στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ, στο Τμήμα Ειδήσεων.
Η Αύρα Γρηγορίου ξεχώρισε για το ήθος, την αξιοπρέπεια και την επαγγελματική της πληρότητα. Ήταν μια δημοσιογράφος που κέρδισε τον σεβασμό των συναδέλφων της, υπηρετώντας το λειτούργημά της με συνέπεια και αφοσίωση. Δεν έκανε εκπτώσεις στις αρχές της, και γι’ αυτό πολλές φορές βρέθηκε έξω από τους μηχανισμούς εξουσίας και εύνοιας.
Όπως γράφτηκε, «στην πορεία της ζωής της επέλεξε να διαβεί δύσβατα μονοπάτια με γνώμονα τις αρχές και τα πιστεύω της, τα οποία συχνά προπορεύονταν της εποχής της». Και όταν χτύπησε πόρτες ζητώντας βοήθεια, πολλές έμειναν ερμητικά κλειστές.
Η ιστορία της Αύρας Γρηγορίου δεν είναι μόνο προσωπική τραγωδία. Είναι ένα συλλογικό όνειδος για μια κοινωνία που αδιαφόρησε. Για ένα κράτος που εγκατέλειψε. Και για μια δημοσιογραφική κοινότητα που, ενώ θα έπρεπε να σταθεί δίπλα της, σιώπησε.
