Η δημόσια απάντηση της Τζένης Μπαλατσινού και η σκιά μιας δολοφονίας χαρακτήρα που αγγίζει και τον Βασίλη Κικίλια, ο οποίος ποτέ δεν έχει δώσει το παραμικρό δικαίωμα.
Το επεισόδιο με το χθεσινό δημοσίευμα των «Παραπολιτικών» και την οργισμένη απάντηση της Τζένης Μπαλατσινού δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο στον φαύλο κύκλο της ενημέρωσης. Είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα του πώς μπορεί να στηθεί μια ολόκληρη ιστορία πάνω σε ψευδή στοιχεία, οδηγώντας σε μια καθαρή δολοφονία χαρακτήρα.
Η Μπαλατσινού με ανάρτησή της κατηγόρησε το δημοσίευμα για «παραποίηση» και διέψευσε κατηγορηματικά ότι διαθέτει «20 ακίνητα» ή «σπίτι στο Ψυχικό». Η παρέμβασή της ήταν οργισμένη και απόλυτη, προαναγγέλλοντας ακόμη και νομικές κινήσεις. Αυτό όμως που αναδείχθηκε περισσότερο δεν είναι απλώς τα αμφισβητούμενα στοιχεία, αλλά η ευκολία με την οποία μια οικογένεια μπαίνει στο στόχαστρο για να χτιστεί ένα αφήγημα που τραβάει τα κλικς.
Το πρώτο σημείο που δεν πρέπει να ξεχνά κανείς είναι ότι τα Πόθεν Ἐσχες είναι δημόσια έγγραφα. Δεν υπάρχουν «κρυφές σελίδες», ούτε «μυστικά ακίνητα». Όταν λοιπόν εμφανίζονται σενάρια με υπερβολικούς αριθμούς και φανταστικά σπίτια, δεν πρόκειται για έρευνα, αλλά για επικοινωνιακό παραμύθι.
Το δεύτερο σημείο είναι η στοχευμένη δολοφονία χαρακτήρων. Όταν το όνομα μιας γυναίκας που ζει χρόνια υπό το δημόσιο φως ανασηκώνεται για να χτιστεί μια ιστορία, τότε το ζήτημα δεν αφορά πια μόνο την ίδια, αλλά το πώς τα media μετατρέπουν την παραπληροφόρηση σε όπλο προσωπικής απαξίωσης.
Το τρίτο σημείο αφορά άμεσα τον Βασίλη Κικίλια. Όσοι τον γνωρίζουν πολιτικά ξέρουν ότι δεν έχει δώσει ποτέ το παραμικρό δικαίωμα. Η δημόσια εικόνα του στηρίζεται σε θεσμική πορεία, με ξεκάθαρο προφίλ και χωρίς σκιές που να δικαιολογούν τέτοιου είδους επιθέσεις. Η στοχοποίηση της συζύγου του λειτουργεί στην πράξη σαν έμμεσος τρόπος να πληγεί κι εκείνος. Αυτή είναι η πιο φτηνή μορφή πολιτικής αντιπαράθεσης: να χρησιμοποιείς την οικογένεια για να φθείρεις το πρόσωπο που δεν βρίσκεις κάτι να του προσάψεις.
Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό: πόσο ακόμη θα ανεχόμαστε την «δημοσιογραφία» της λάσπης; Η αξιοπιστία δεν χτίζεται με φανταστικές περιουσίες ούτε με στοχευμένες επιθέσεις. Χτίζεται με στοιχεία, με τεκμήρια και με σεβασμό απέναντι στον αναγνώστη. Όταν αυτά λείπουν, δεν έχουμε ενημέρωση. Έχουμε απλώς μια οργανωμένη εκστρατεία δολοφονίας χαρακτήρων.
Κι εδώ, το διακύβευμα δεν είναι τα «20 ακίνητα» που δεν υπάρχουν. Το διακύβευμα είναι η ίδια η αλήθεια και το δικαίωμα των πολιτών να την μαθαίνουν χωρίς παραμορφωτικούς καθρέφτες.
