Η δημόσια απάντηση του Αλέξη Τσίπρα στον Κυριάκο Μητσοτάκη σηματοδοτεί την επιστροφή μιας από τις πιο οξείες πολιτικές αντιπαραθέσεις της σύγχρονης περιόδου. Μέχρι πριν δύο χρόνια, η μετωπική σύγκρουση ανάμεσα στους δύο πολιτικούς αρχηγούς ήταν συχνό φαινόμενο. Η αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έκανε τέτοιου είδους στιγμές πολύ πιο σπάνιες.
Η έκδοση του νέου του βιβλίου φαίνεται πως λειτουργεί ως αφορμή για την αναβίωση αυτής της σύγκρουσης, προσφέροντας και μια γεύση από όσα μπορεί να ακολουθήσουν πολιτικά. Η «Ιθάκη» του πρώην πρωθυπουργού έχει ήδη ανοίξει έντονες συζητήσεις, ακόμη και πριν κυκλοφορήσει. Η έμμεση κριτική που άσκησε ο πρωθυπουργός για το βιβλίο ήταν αναμενόμενο ότι θα οδηγούσε σε απάντηση.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε χαρακτηριστικά για το βιβλίο ότι «δεν νομίζω ότι θα βρει τη θέση του στα προς ανάγνωση βιβλία. Θα ενημερωθώ για το περιεχόμενό του. Δεν νομίζω ότι θα ασχοληθώ πολύ. Εχω σκληρή προσωπική άποψη για τα γεγονότα που περιγράφονται. Θα αφήσω σε άλλους την αποδόμηση αυτού του ενδιαφέροντος μυθιστορήματος». Η αναφορά στον όρο «μυθιστόρημα» έδωσε στον Αλέξη Τσίπρα την ευκαιρία να χτίσει επάνω σε αυτό την απάντησή του, γνωρίζοντας ότι η απευθείας αντιπαράθεση με τον πρωθυπουργό αυτή τη χρονική στιγμή ενισχύει την εικόνα του ως του βασικού πολιτικού αντιπάλου του.
Η απάντηση του Αλέξη Τσίπρα περιέχει και μια σύντομη αναφορά σε πέντε ζητήματα της επικαιρότητας, δείχνοντας πως δεν προτίθεται να περιοριστεί σε αναμνήσεις του παρελθόντος, αλλά θέλει να τοποθετηθεί ενεργά στο πολιτικό σήμερα. Ο ίδιος σημειώνει: «Καταλαβαίνω ότι προτιμά από τη μελέτη της τραγωδίας του χτες, στην οποία η παράταξή του έριξε τη χώρα, και τη συζήτηση για τη φαυλότητα και τα αδιέξοδα της διακυβέρνησής του σήμερα, να αφιερώνει το χρόνο του στις δικογραφίες της κυρίας Κοβέσι, τους διαλόγους του “Φραπέ”, τις απομαγνητοφωνήσεις των υποκλοπών, τις εξελίξεις για το έγκλημα των Τεμπών και την στήριξη της κλεπτοκρατίας».
Με αυτό τον τρόπο, ο πρώην πρωθυπουργός υποδηλώνει τη διάθεσή του για πλήρη επιστροφή στο πολιτικό προσκήνιο. Το ίδιο επιβεβαιώνει και όταν γράφει: «Η πατρίδα μας όμως δικαιούται ένα καλύτερο μέλλον, ένα μέλλον εντιμότητας και δικαιοσύνης, απαλλαγμένο από τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες του κυρίου Μητσοτάκη. Κι ακριβώς αυτό, τη συμβολή της Ιθάκης σε ένα τέτοιο μέλλον, φοβάται ο ίδιος και οι συνεργοί του».
Η τελευταία λέξη, «συνεργοί», δημιουργεί πρόσθετο ενδιαφέρον. Δεν εξηγεί ποιους εννοεί, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να αναφέρεται όχι μόνο στο κυβερνών κόμμα, αλλά και σε πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν αποστασιοποιηθεί από τον ίδιο και πιθανόν να αμφισβητήσουν τη δική του εκδοχή των γεγονότων που περιγράφονται στο βιβλίο. Ανάμεσα σε όσους θα μπορούσαν να θεωρηθούν αποδέκτες αυτής της αιχμής βρίσκονται πρόσωπα όπως η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και άλλοι. Η αναφορά αυτή λειτουργεί ως υπαινιγμός για την πολιτική στάση που ίσως κρατήσει απέναντί τους σε περίπτωση πλήρους επιστροφής του στη δημόσια σκηνή.
Η αντιπαράθεση αυτή δεν φαίνεται να αποτελεί μια απλή ανταλλαγή δηλώσεων, αλλά την απαρχή ενός νέου κύκλου πολιτικής πόλωσης που ενδέχεται να καθορίσει τις εξελίξεις των επόμενων μηνών.
