Έναν χρόνο μετά την απελευθέρωσή της από τη Γάζα, μία νεαρή Ισραηλινή αποφάσισε να μιλήσει δημόσια για όσα βίωσε στα χέρια της Χαμάς, αποκαλύπτοντας έναν εφιάλτη που σημάδεψε για πάντα τη ζωή της.
Η Ρόμι Γκόνεν, 25 ετών, που κρατήθηκε αιχμάλωτη επί 471 ημέρες και αφέθηκε ελεύθερη τον Ιανουάριο του 2025, περιέγραψε σε τηλεοπτική συνέντευξη στο ισραηλινό πρόγραμμα «Uvda» του Channel 12 τη σεξουαλική κακοποίηση και την απόλυτη απώλεια ελέγχου που υπέστη κατά την αιχμαλωσία της.
Η απαγωγή της έγινε στις 7 Οκτωβρίου 2023 από το μουσικό φεστιβάλ Nova. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης τραυματίστηκε από πυροβολισμό στο χέρι και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Shifa στη Γάζα. Εκεί, όπως αφηγείται, ξεκίνησε ο κύκλος της κακοποίησης ενώ ήταν ανήμπορη, τραυματισμένη και ψυχικά εξαντλημένη. Άνδρες την περικύκλωσαν, της έσκισαν τα ρούχα και τη θώπευαν ταυτόχρονα. Η ίδια περιγράφει την εμπειρία ως «εξωσωματική», λέγοντας πως ένιωθε αποκομμένη από το σώμα της και ανίκανη να αντιδράσει. «Ήμουν σίγουρη ότι θα ξυπνούσα χωρίς το χέρι μου», είπε.
Λίγες ημέρες αργότερα μεταφέρθηκε σε διαμέρισμα, όπου κακοποιήθηκε σεξουαλικά από Παλαιστίνιο επαγγελματία υγείας που φρόντιζε το τραύμα της. Όπως εξηγεί, δεν είχε καμία δύναμη να αντισταθεί. «Μου πήρε τα πάντα», ανέφερε, τονίζοντας ότι αναγκάστηκε να συνεχίσει να ζει στον ίδιο χώρο με τον άνθρωπο που την κακοποίησε.
Η δοκιμασία της συνεχίστηκε με εξαναγκασμό σε προπαγανδιστικό βίντεο και με νέα μεταφορά σε σπίτι άνδρα που φέρεται να εργαζόταν ως κάμεραμαν. Για 16 ημέρες ζούσε υπό διαρκή επιτήρηση, με απειλές, χειροπέδες και όπλα δίπλα στο κρεβάτι της, δεχόμενη παρενοχλήσεις από περισσότερα από ένα άτομα. «Όλα γίνονταν στη σιωπή. Έκλαιγα και μου έλεγαν να προσέχω, γιατί αν δεν ηρεμούσα θα θύμωναν», περιέγραψε. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια προστασίας, επινόησε την ύπαρξη συζύγου.
Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους της ήταν μήπως είχε μείνει έγκυος έπειτα από τους βιασμούς, ιδιαίτερα για το διάστημα που βρισκόταν αναίσθητη στο νοσοκομείο. Όταν καθυστέρησε η περίοδός της, οι απαγωγείς της έφεραν τεστ εγκυμοσύνης που τελικά ήταν αρνητικό. «Ο μεγαλύτερος φόβος μου ήταν ότι μου είχαν κάνει κάτι χωρίς να το ξέρω», είπε.
Ως πιο τραυματική στιγμή περιέγραψε μια σεξουαλική επίθεση στο μπάνιο που διήρκεσε περίπου μισή ώρα, λίγο πριν από νέα μεταφορά της, ενώ εκείνη είχε παραλύσει από τον τρόμο και ο δράστης φέρεται να ήταν «εκστασιασμένος». Μετά απειλήθηκε με θάνατο αν μιλούσε ποτέ.
Παρά τις απειλές, μετά την απελευθέρωσή της στις 19 Ιανουαρίου 2025 αποφάσισε να καταθέσει δημόσια τη μαρτυρία της, σπάζοντας το ταμπού και δίνοντας φωνή και σε άλλους ομήρους. Διεθνείς οργανισμοί, όπως ο ΟΗΕ και η Διεθνής Αμνηστία, έχουν ήδη αναγνωρίσει ότι η Χαμάς χρησιμοποίησε τη σεξουαλική βία ως όπλο πολέμου τόσο κατά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου όσο και κατά την κράτηση ομήρων.
