Πέντε τόνοι κοκαΐνης, αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, εντοπίστηκαν κρυμμένοι στα αμπάρια πλοίου που συνδέεται με τον Αλέξανδρο Αγγελόπουλο, γνωστό ως «Ελληνας Εσκομπάρ». Ο ιδιοκτήτης του σκάφους κατηγορείται ότι είχε οργανώσει ένα εκτεταμένο δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών και ξεπλύματος χρήματος, με παράνομα κέρδη που ξεπερνούν τα εκατό εκατομμύρια ευρώ, αν και ο ίδιος αρνείται τις κατηγορίες.
Η κλασική μεταφορά ναρκωτικών με πλοία ή αεροσκάφη θεωρείται πια κοινότοπη για τα καρτέλ. Για να αποφύγουν τα βλέμματα των διωκτικών αρχών, επιστρατεύουν όλο και πιο ακραίες και ευρηματικές μεθόδους, με στόχο κυρίως τη μεταφορά κοκαΐνης από την αμερικανική ήπειρο στην Ευρώπη.
Χρησιμοποιούνται drones, υποβρύχια και ημιβυθιζόμενα σκάφη που κινούνται σχεδόν αόρατα στην επιφάνεια της θάλασσας, ρουκέτες προσαρμοσμένες σε πλοία της γραμμής, μαγνητικές κάψουλες κολλημένες στα ύφαλα ανυποψίαστων πλοίων και φορτία που αποσπώνται εν πλω και περισυλλέγονται από δύτες. Πλοία μεταφοράς βοοειδών μετατρέπονται σε κινούμενες αποθήκες, καθώς οι τόνοι κοπριάς μπλοκάρουν την όσφρηση των σκύλων, ενώ φορτία ξυλείας ή κονσέρβες τροφίμων κρύβουν στο εσωτερικό τους κοκαΐνη. Ακόμη και η χημική ενσωμάτωση της ουσίας σε υφάσματα ή άλλα υλικά χρησιμοποιείται, για να ανακτηθεί αργότερα σε εργαστήρια. Οι αρχές μιλούν για «ευρηματικές μεθόδους απόκρυψης», με την πραγματικότητα συχνά να ξεπερνά κάθε φαντασία.
Πάνω από το ογδόντα τοις εκατό της κοκαΐνης που φτάνει στην Ευρώπη ταξιδεύει μέσω θαλάσσης. Ο Ατλαντικός, τα αμέτρητα πλοία και τα εκατομμύρια κοντέινερ που διακινούνται ετησίως από λιμάνια όπως το Ρότερνταμ, η Αμβέρσα και το Αμβούργο καθιστούν τον πλήρη έλεγχο πρακτικά αδύνατο. Τα καρτέλ της Λατινικής Αμερικής εκμεταλλεύονται αυτή την πραγματικότητα, κρύβοντας ναρκωτικά σε νόμιμα φορτία όπως μπανάνες, καφέ ή κατεψυγμένο κρέας. Η τεχνική «rip-on, rip-off» βασίζεται στην κρυφή προσθήκη της κοκαΐνης σε κοντέινερ που μεταφέρουν κανονικό εμπόρευμα, με συνεργούς στα ευρωπαϊκά λιμάνια να φροντίζουν για την απομάκρυνσή της πριν εντοπιστεί.
Οι ποσότητες είναι τεράστιες. Ένα μόνο κοντέινερ μπορεί να περιέχει εκατοντάδες κιλά, αξίας δεκάδων ή και εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Παράλληλα, η αεροπορική μεταφορά, αν και περιορισμένη σε μικρότερα φορτία, παραμένει κρίσιμη. Ιδιωτικά αεροσκάφη και μικρά αεροπλάνα πετούν από απομονωμένα αεροδρόμια προς διακριτικούς προορισμούς, ενώ τα λεγόμενα «μουλάρια» μεταφέρουν κιλά στο σώμα ή στις αποσκευές τους, δημιουργώντας σταδιακά μεγάλες ροές.
Όταν τα μεγάλα πλοία θεωρούνται επικίνδυνα, τα καρτέλ στρέφονται στα λεγόμενα narco subs. Πρόκειται για αυτοσχέδια ημιβυθιζόμενα σκάφη, κατασκευασμένα σε πρόχειρα ναυπηγεία μέσα στη ζούγκλα, με χαμηλό ίχνος στα ραντάρ. Μεταφέρουν πολλούς τόνους κοκαΐνης και, αν εντοπιστούν, συχνά βυθίζονται σκόπιμα για να εξαφανιστούν τα αποδεικτικά στοιχεία. Το κόστος τους είναι χαμηλό, γεγονός που επιτρέπει την κατασκευή και απώλεια δεκάδων τέτοιων σκαφών χωρίς να διαταράσσεται η λειτουργία των δικτύων.
Ιδιαίτερα δημοφιλή έχουν γίνει και τα πλοία μεταφοράς ζώντων ζώων. Οι έντονες οσμές, οι δύσκολες συνθήκες ελέγχου και η προτεραιότητα στην ευζωία των ζώων δημιουργούν ιδανικό περιβάλλον απόκρυψης. Σε αεραγωγούς, δεξαμενές νερού και διπλά δάπεδα κρύβονται μεγάλες ποσότητες, ενώ οι ενδιάμεσες στάσεις θολώνουν τα ίχνη.
Μια ακόμη μέθοδος είναι τα «parasite vessels», μικρές κάψουλες ή σκάφη δεμένα εξωτερικά σε μεγάλα εμπορικά πλοία, κάτω από την ίσαλο γραμμή. Το πλοίο αγνοεί την ύπαρξή τους και δύτες τα αποκολλούν σε ευρωπαϊκά αγκυροβόλια. Η απουσία συστηματικών υποβρύχιων ελέγχων καθιστά τη μέθοδο αποτελεσματική και χαμηλού ρίσκου.
Στον κόσμο της πολυτέλειας, γιοτ και τουριστικά σκάφη λειτουργούν ως καμουφλάζ. Κρυψώνες σε διπλά τοιχώματα και δεξαμενές καυσίμων φιλοξενούν φορτία που διασχίζουν τη Μεσόγειο χωρίς να προκαλούν υποψίες. Παράλληλα, η χημική απόκρυψη μετατρέπει την κοκαΐνη σε αόρατο προϊόν, που ανακτάται αργότερα σε εξειδικευμένα εργαστήρια, παρακάμπτοντας σκάνερ και ελέγχους.
Στην κορυφή της αλυσίδας βρίσκονται τα κολομβιανά δίκτυα παραγωγής και τα μεξικανικά καρτέλ διανομής, όπως εκείνα της Σιναλόα και της Χαλίσκο Νέα Γενιά. Στην Ευρώπη, ολλανδικά, βελγικά, ιταλικά και βαλκανικά εγκληματικά δίκτυα συνεργάζονται μαζί τους σε μια πολυδιάσπαρτη αλλά εξαιρετικά αποτελεσματική αγορά. Το αποτέλεσμα είναι σαφές: η Ευρώπη καταναλώνει σήμερα περισσότερη κοκαΐνη από ποτέ, με εκατοντάδες τόνους να εισέρχονται κάθε χρόνο, παρά τις κατασχέσεις ρεκόρ που μοιάζουν με προσπάθεια να αδειάσει η θάλασσα με κουβά.
