Έντονη αγανάκτηση επικρατεί στο Ναύπλιο, καθώς η αιθαλομίχλη «πνίγει» την πόλη, αλλοιώνοντας την εικόνα και επιβαρύνοντας την καθημερινότητα κατοίκων και επισκεπτών. Στην παραλιακή ζώνη Ναυπλίου και Νέας Κίου, δύο μονάδες επεξεργασίας πυρηνελαίου λειτουργούν εδώ και χρόνια σαν «μαύρες καμινάδες», προκαλώντας σοβαρά προβλήματα σε μια κατεξοχήν τουριστική περιοχή.
Την ίδια στιγμή που ο Δήμος επιχειρεί να ενισχύσει το προφίλ ενός «ρομαντικού» προορισμού, οι χαμηλές καπνοδόχοι των πυρηνελαιουργείων εκπέμπουν πυκνό και έντονα δύσοσμο καπνό πάνω από κατοικημένες περιοχές. Το αποτέλεσμα είναι επαναλαμβανόμενα επεισόδια αιθαλομίχλης που συχνά φτάνουν μέχρι και το ιστορικό κέντρο της πόλης.
Σε περιόδους αυξημένης λειτουργίας των μονάδων, κάτοικοι και τοπικοί φορείς περιγράφουν ένα «γκρι πέπλο» να απλώνεται από την παραλιακή προς τον αστικό ιστό, με τη μυρωδιά καμένου ελαιοπυρήνα να γίνεται αποπνικτική, κυρίως τις νυχτερινές ώρες. Οι εικόνες καπνού πάνω από τον Αργολικό κόλπο κυκλοφορούν συχνά στα τοπικά μέσα και στα κοινωνικά δίκτυα, ενώ δεν είναι λίγες οι οικογένειες που αναγκάζονται να κρατούν κλειστά τα παράθυρα ακόμη και τον χειμώνα για να προστατευθούν από τα αιωρούμενα σωματίδια.
Οι συγκεκριμένες βιομηχανικές μονάδες βρίσκονται δίπλα σε υγροτοπικές εκτάσεις και σε μια περιοχή που αποτελεί βασική «πύλη» εισόδου προς το Ναύπλιο για χιλιάδες επισκέπτες. Εδώ και χρόνια, κάτοικοι, συλλογικότητες και δημοτικές παρατάξεις καταγγέλλουν ότι η λειτουργία τους επιβαρύνει σοβαρά την υγεία και την ποιότητα ζωής, ζητώντας αυστηρούς ελέγχους για τις εκπομπές και πλήρη εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.
Η κοινωνική πίεση έφτασε και στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο, με κοινοβουλευτικές ερωτήσεις για την ατμοσφαιρική ρύπανση από τα πυρηνελαιουργεία στην παραλιακή οδό, στον μυχό του Αργολικού κόλπου. Παράλληλα, έχουν καταγραφεί περιπτώσεις όπου ο Δήμος Ναυπλιέων προσέφυγε ακόμη και στην αστυνομία, ζητώντας την εφαρμογή μέτρων για τον περιορισμό της ρύπανσης.
Παρότι ο Δήμος προχώρησε τα τελευταία χρόνια στην εγκατάσταση σταθμών μέτρησης της ποιότητας του αέρα, με στόχο την καταγραφή των αιωρούμενων σωματιδίων, οι κάτοικοι επισημαίνουν ότι τα επεισόδια έντονης όχλησης συνεχίζονται. Όπως τονίζουν, δεν φαίνεται να υπάρχει σαφής προοπτική για ουσιαστικά αυστηρότερους ελέγχους ή αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας των μονάδων.
Ειδικοί προειδοποιούν ότι η μακροχρόνια έκθεση σε τέτοιες εκπομπές συνδέεται με αναπνευστικά και καρδιαγγειακά προβλήματα, ιδιαίτερα σε ευπαθείς ομάδες, μετατρέποντας τον «καπνό του πυρηνελαίου» σε σοβαρό ζήτημα δημόσιας υγείας και όχι απλώς αισθητικής όχλησης.
Το δίλημμα για το Ναύπλιο είναι ξεκάθαρο. Από τη μία πλευρά βρίσκεται η προστασία των κατοίκων και του ευαίσθητου παράκτιου και υγροτοπικού οικοσυστήματος και από την άλλη η ίδια η εικόνα της πόλης ως ποιοτικού τουριστικού προορισμού, που δύσκολα συνδυάζεται με εικόνες ασφυκτικής αιθαλομίχλης. Όσο οι καμινάδες των δύο πυρηνελαιουργείων συνεχίζουν να χαράζουν τον ορίζοντα της Αργολίδας, παραμένει ανοιχτό το ερώτημα για το πότε οι διαμαρτυρίες θα μετατραπούν σε δεσμευτικές αποφάσεις και ουσιαστικές λύσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ομάδα ενεργών πολιτών έχει δημιουργήσει ανεξάρτητο δίκτυο σταθμών παρακολούθησης της ποιότητας του αέρα, με τα πρώτα αποτελέσματα να αναμένονται σύντομα. Παράλληλα, το ΠΑΚΟΕ στην τελευταία του καμπάνια επισημαίνει ότι οι μέσοι όροι των σωματιδίων PM2.5 στην πόλη πλησιάζουν ή και υπερβαίνουν τα ανώτατα επιτρεπτά όρια, κατατάσσοντας το Ναύπλιο ανάμεσα στις πιο επιβαρυμένες πόλεις της χώρας.
