Αν επιβεβαιωθούν οι κατηγορίες, τότε δεν μιλάμε απλώς για μια υπόθεση κατασκοπείας. Μιλάμε για ωμή προδοσία. Για έναν ανώτερο αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας που φέρεται να μετέτρεψε τη στολή του σε κανάλι διαρροής απόρρητων πληροφοριών προς την Κίνα. Η λέξη «επίορκος» δεν είναι υπερβολή.
Είναι ο ακριβής χαρακτηρισμός για όποιον ορκίζεται πίστη στην πατρίδα και, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, υπηρετεί ξένη δύναμη. Δεν πρόκειται για πειθαρχικό παράπτωμα. Πρόκειται για πράξη που, εφόσον αποδειχθεί, πλήττει την καρδιά της εθνικής ασφάλειας. Οι πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας κάνουν λόγο για πρόσβαση σε ευαίσθητα στρατιωτικά δεδομένα, ακόμη και σε νατοϊκά σχέδια. Αν αυτό ισχύει, τότε το ζήτημα ξεπερνά τα εθνικά όρια και αγγίζει το ίδιο το ΝΑΤΟ.
Δεν είναι απλώς ελληνική υπόθεση· είναι διεθνής ρωγμή. Και εδώ δεν χωρούν ωραιοποιήσεις. Όταν ένας σμήναρχος, με πολυετή πορεία και υψηλή διαβάθμιση, φέρεται να λειτουργεί ως σύνδεσμος ξένης υπηρεσίας, τότε το σύστημα ελέγχου εκτίθεται. Ποιος τον αξιολόγησε; Ποιος του έδωσε πρόσβαση; Πόσο καιρό δρούσε; Πόσοι ήξεραν και δεν είδαν; Η εθνική άμυνα δεν είναι σκηνικό για διπλό παιχνίδι. Δεν είναι χώρος προσωπικών φιλοδοξιών ή οικονομικών συναλλαγών. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για μια χώρα που βρίσκεται σε γεωπολιτικά εύθραυστη περιοχή.
Αν αποδειχθεί ότι απόρρητα στοιχεία πέρασαν σε κινεζικά χέρια, τότε μιλάμε για πράξη που υπονομεύει συμμαχίες, επιχειρησιακή ετοιμότητα και στρατηγική αξιοπιστία. Δεν είναι θεωρητική ζημιά. Είναι απτή απειλή. Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και οι στρατιωτικές αρχές οφείλουν πλήρη αποκάλυψη του πλαισίου δράσης. Η κοινωνία δεν χρειάζεται μισόλογα. Χρειάζεται απαντήσεις: πόσο βαθιά πήγε η διείσδυση; Υπάρχουν κι άλλοι; Ποια δεδομένα εκτέθηκαν;
Σε τέτοιες υποθέσεις δεν αρκεί η ποινική διερεύνηση. Χρειάζεται θεσμικός σεισμός. Αναθεώρηση διαδικασιών ασφαλείας. Αυστηρότερος έλεγχος διαβαθμισμένων προσώπων. Μηδενική ανοχή.
Η στολή δεν προστατεύει κανέναν από την ευθύνη. Την αυξάνει. Και αν ένας ανώτερος αξιωματικός επέλεξε κατά το κατηγορητήριο να τη χρησιμοποιήσει ως κάλυψη για κατασκοπεία, τότε η ιστορία δεν θα τον καταγράψει ως «παρεκτροπή». Θα τον καταγράψει ως παράδειγμα προς αποφυγή. Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να χαϊδεύει επίορκους. Αν οι κατηγορίες σταθούν, η απάντηση πρέπει να είναι παραδειγματική. Γιατί η εθνική κυριαρχία δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Και η προδοσία όποιο βαθμό κι αν φορά δεν έχει ελαφρυντικά.
