Η στιγμή της Δικαιοσύνης πλησιάζει για τον ιδιοκτήτη των εργοστασίων Βιολάντα, μετά την αναβάθμιση των κατηγοριών σε κακουργηματικού χαρακτήρα αδικήματα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο επιχειρηματίας εμφανίζεται έτοιμος να μεταθέσει την ευθύνη σε όσους υπέγραφαν μελέτες, άδειες και τεχνικά έγγραφα. Ωστόσο, οι καταθέσεις εργαζομένων, τεχνικών και συνεργατών σκιαγραφούν μια διαφορετική πραγματικότητα, στην οποία οι παραλείψεις και η προχειρότητα δεν αποτελούσαν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο.
Εργαζόμενοι αναφέρουν πως για εβδομάδες υπήρχε έντονη οσμή αερίου στους χώρους παραγωγής. Παράλληλα, ένας υδραυλικός, χωρίς να διαθέτει το απαιτούμενο πτυχίο, φέρεται να πραγματοποιούσε εργασίες σε εγκαταστάσεις προπανίου, ενώ σύμφωνα με μαρτυρίες, ο προμηθευτής υγραερίου γέμιζε δεξαμενές χωρίς την παρουσία υπευθύνου ασφαλείας.
Κάθε νέα κατάθεση συμπληρώνει ένα παζλ σοβαρής αμέλειας και αδιανόητης προχειρότητας.
Στα Τρίκαλα, σε μονάδα δίπλα από το εργοστάσιο όπου σημειώθηκε η τραγωδία, αποκαλύφθηκε ακόμη ένα αδήλωτο υπόγειο. Ο χώρος αυτός δεν έχει εμφανή είσοδο, καθώς η πρόσβαση γίνεται μόνο μέσω καταπακτής και δεν περιλαμβάνεται σε κανένα σχέδιο ή επίσημο έγγραφο.
Στο δεύτερο εργοστάσιο της ίδιας περιοχής, στους Ταξιάρχες, επιβλήθηκε λουκέτο μετά τον εντοπισμό σοβαρών κενών ασφαλείας. Παρ’ όλα αυτά, έγγραφο που ήρθε στο φως δείχνει πως λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη αυτοψία της Πυροσβεστικής, πραγματοποιούνταν εργασίες αλλαγής δεξαμενών. Οι αρχές διέκοψαν τελικά τις εργασίες, όμως η χρονική σύμπτωση δημιουργεί έντονο προβληματισμό.
Στη Λάρισα, στο πολυβραβευμένο εργοστάσιο της εταιρείας, οι έλεγχοι φέρεται να αποκάλυψαν ακόμη μία αδήλωτη αποθήκη, έναν χώρο που δεν υπήρχε στα χαρτιά, αλλά λειτουργούσε κανονικά στην πράξη.
Όταν οι προειδοποιήσεις παραμερίζονται, όταν οι έλεγχοι παρακάμπτονται και όταν η ασφάλεια αντιμετωπίζεται ως τυπική υποχρέωση, τότε η καταστροφή δεν αργεί να έρθει.
