Για πρώτη φορά μέσα από τη φυλακή μίλησε ο Δημήτρης Κουφοντίνας, ο καταδικασμένος ως βασικό στέλεχος και εκτελεστής της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη», στο ντοκιμαντέρ «Φάκελος 17Ν» του Αλέξη Παπαχελά, περιγράφοντας τη διαδρομή της ριζοσπαστικοποίησής του και την ένταξή του στην οργάνωση.
Ο ίδιος αναφέρθηκε στην πρώτη φορά που άκουσε το όνομα της 17Ν το 1976, με αφορμή την εκτέλεση του βασανιστή της χούντας Ευάγγελου Μάλλιου, περιγράφοντας οικογενειακές μνήμες από εκείνη την περίοδο. Όπως είπε, η σταδιακή του πορεία από τις μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις της Μεταπολίτευσης έως την ένοπλη δράση ήταν αποτέλεσμα ιδεολογικής ζύμωσης και συμμετοχής σε δυναμικούς αγώνες της εποχής.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην επιρροή που άσκησαν πρόσωπα όπως ο Τσε Γκεβάρα, αλλά και στο πολιτικό κλίμα της δεκαετίας του ’70, σημειώνοντας ότι για έναν νέο της εποχής το ΠΑΣΟΚ του 1974 αποτέλεσε αρχικά έναν ιδεολογικό χώρο αναφοράς, από τον οποίο ωστόσο απομακρύνθηκε γρήγορα.
Η βόμβα στη Citybank και η χαμένη σύλληψη
Στο ντοκιμαντέρ αποκαλύπτεται επίσης ότι ο Κουφοντίνας ήταν γνωστός στις Αρχές ήδη από το 1985. Σύμφωνα με τον πρώην επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής, Φώτη Παπαγεωργίου, εκείνη τη χρονιά είχε τοποθετήσει βόμβα μαζί με μία γυναίκα σε υποκατάστημα της Citybank στην οδό Πανόρμου, στην Αθήνα.
Μάρτυρας που διέμενε στην πολυκατοικία φέρεται να συγκράτησε τον αριθμό κυκλοφορίας του οχήματος των δραστών. Από την έρευνα προέκυψε ότι το αυτοκίνητο ανήκε στον πατέρα του Κουφοντίνα. Η Αστυνομία επικοινώνησε με την οικογένεια ζητώντας να παρουσιαστεί στην Ασφάλεια, ωστόσο εκείνος εξαφανίστηκε και πέρασε στην παρανομία, αποφεύγοντας τότε τη σύλληψη — μια ευκαιρία που, όπως εκτιμάται, θα μπορούσε να είχε αλλάξει την πορεία της οργάνωσης.
Η δράση της 17Ν και οι πολιτικές σκιές της δεκαετίας του ’80
Η 17 Νοέμβρη συνέχισε τη δράση της τα επόμενα χρόνια, πραγματοποιώντας επιθέσεις, ληστείες και στοχευμένες δολοφονίες. Το 1988 εισέβαλε στο Αστυνομικό Τμήμα Βύρωνα, αφαιρώντας οπλισμό και εξοπλισμό, σε μια ενέργεια που χαρακτηρίστηκε ως συμβολική «παράσταση εξευτελισμού» της Αστυνομίας.
Το 1989, μέσα στο κλίμα πολιτικής πόλωσης που προκάλεσε το σκάνδαλο Κοσκωτά, η οργάνωση δολοφόνησε τον Παύλο Μπακογιάννη στην είσοδο της πολυκατοικίας του στην οδό Ομήρου, στην Αθήνα — μια από τις πιο ηχηρές πολιτικές δολοφονίες της Μεταπολίτευσης.
Παράλληλα, εκείνη την περίοδο αναπτύχθηκαν έντονες φήμες και θεωρίες συνωμοσίας για τις διασυνδέσεις της οργάνωσης, ακόμη και για υποτιθέμενη σχέση της με το ΠΑΣΟΚ, σενάρια που ουδέποτε επιβεβαιώθηκαν.
Η μαρτυρία Κουφοντίνα και οι αποκαλύψεις των πρώην αξιωματικών φωτίζουν πτυχές μιας σκοτεινής περιόδου της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, αναδεικνύοντας τόσο τις ιδεολογικές αφετηρίες όσο και τα επιχειρησιακά κενά που επέτρεψαν στη 17Ν να δρα για δεκαετίες.
