Νετανιάχου, θυρίδες, κοσμήματα, λάθος υπολογισμοί, δισεκατομμύρια, πισίνες και γρήγορα κότερα. Η ΕΛΑΣ εμφανίστηκε ως η νέα κυβερνητική πρόταση. Μόνο που ορισμένα στελέχη της έχουν ήδη φροντίσει να μας δώσουν μια πρώτη γεύση.
Ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε για να πείσει ότι αυτή τη φορά υπάρχει σχέδιο, πρόγραμμα και ομάδα έτοιμη να κυβερνήσει.
Μόνο που πριν φτάσουμε στις κάλπες, άρχισαν οι «πολιτικές πατάτες».
Και ορισμένες δεν χρειάζονται ιδιαίτερο σχολιασμό. Αρκεί να διαβάσει κανείς τι ακριβώς ειπώθηκε.
ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ: ΘΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ;
Η εκπρόσωπος Τύπου Θεώνη Κουφονικολάκου ρωτήθηκε τι θα έκανε μια κυβέρνηση της ΕΛΑΣ με το ένταλμα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Η απάντηση ήταν ξεκάθαρη:
«Υπάρχει ένταλμα σύλληψης από το ΔΠΔ. Εφαρμόζουμε το ένταλμα του ΔΠΔ».
Δηλαδή, αν ο πρωθυπουργός του Ισραήλ ερχόταν στην Ελλάδα, μια κυβέρνηση της ΕΛΑΣ θα εφάρμοζε το ένταλμα.
Ποιος πραγματικά πιστεύει ότι θα το έκαναν;
Οι μεγάλες κουβέντες είναι εύκολες. Το δύσκολο αρχίζει όταν πρέπει να τις κάνεις πράξη.
ΑΠΟ ΤΗΝ «ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ» ΣΤΙΣ ΘΥΡΙΔΕΣ
Ο αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομικών Γιώργος Παππάς βγήκε να εξηγήσει την «πατριωτική εισφορά» για το πλουσιότερο 1%.
Και κάπως έτσι φτάσαμε στις τραπεζικές θυρίδες και στα κοσμήματα που μπορεί να βρίσκονται μέσα σε αυτές.
Ακολούθησε διευκρίνιση ότι η εισφορά «προφανώς δεν θα βασιστεί στα κοσμήματα των πλουσίων κυριών».
Όταν ξεκινάς να εξηγήσεις έναν φόρο και καταλήγεις να διευκρινίζεις τι θα γίνει με τα κοσμήματα στις θυρίδες, κάτι έχει πάει στραβά.
ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ
Ο ίδιος Γιώργος Παππάς ανέλαβε να εξηγήσει το κόστος της φοιτητικής ενίσχυσης.
500 ευρώ τον μήνα, για δέκα μήνες, σε 80.000 φοιτητές.
Ο πρώτος λογαριασμός βγήκε σωστά: 400 εκατ. ευρώ τον χρόνο.
Στην τετραετία όμως, αντί τα 400 εκατ. να πολλαπλασιαστούν επί τέσσερα, διαιρέθηκαν διά τέσσερα.
Και έγιναν 100 εκατ. ευρώ.
Όταν παρουσιάζεις κοστολογημένο κυβερνητικό πρόγραμμα, καλό είναι ο πολλαπλασιασμός να παραμένει πολλαπλασιασμός.
«ΕΙΜΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ, ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΔΙΑΒΑΖΩ»
Ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου Νίκος Νυφούδης κλήθηκε να εξηγήσει από πού προκύπτουν τα περίπου 200 δισ. ευρώ περιουσίας που απέδιδε στο πλουσιότερο 1%.
Και είπε τη φράση που δύσκολα ξεχνιέται:
«Αν και είμαι οικονομολόγος, αλλά τώρα ενημερώνομαι για αυτά, τώρα διαβάζω».
Επικαλέστηκε μάλιστα την «Παγκόσμια Βάση Δεδομένων» για τον πλούτο και τις ανισότητες.
Αν βγαίνεις στην τηλεόραση για να εξηγήσεις οικονομικό πρόγραμμα δισεκατομμυρίων, ίσως είναι προτιμότερο το διάβασμα να έχει προηγηθεί της συνέντευξης.
ΕΦΑΠΑΞ, ΓΙΑ ΛΙΓΟ Ή ΜΟΝΙΜΑ;
Εδώ η «πατριωτική εισφορά» γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.
Ο Γιώργος Παππάς την παρουσίασε ως εισφορά που δεν θα είναι μόνιμη.
Ο Νίκος Νυφούδης είπε ότι θα επιβληθεί μία φορά, εφάπαξ.
Στη συνέχεια, στελέχη της ΕΛΑΣ την περιέγραψαν δημόσια ως «μόνιμο μέτρο».
Τρεις εκδοχές για τον ίδιο φόρο.
Πριν μάθουμε πόσα θα πληρώσει κάποιος, μήπως να αποφασίσουν πρώτα πόσες φορές θα τα πληρώσει;
ΜΙΑ ΠΙΣΙΝΑ ΚΑΙ ΕΝΑ… ΓΡΗΓΟΡΟ ΚΟΤΕΡΟ
Η Μαριζέτα Αντωνοπούλου προσπάθησε να εξηγήσει τι θεωρεί η ΕΛΑΣ «υπερπλούτο».
Και μας έδωσε δύο παραδείγματα:
«Μια πισίνα καταλαβαίνουμε είναι υπερπλούτος, τα κότερα που πηγαίνουν πολύ γρήγορα είναι υπερπλούτος».
Εδώ έχουμε δύο απλές απορίες.
Η πισίνα από πόσα τετραγωνικά γίνεται υπερπλούτος;
Και κυρίως:
Με πόσους κόμβους πρέπει να πηγαίνει το κότερο για να χτυπήσει η Εφορία;
ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΑΛΕΞΗ;
Κανείς δεν περιμένει από ένα νέο κόμμα να μην κάνει λάθη.
Η ΕΛΑΣ όμως δεν ζητά χρόνο για να μάθει.
Ζητά ψήφο για να κυβερνήσει.
Και τότε οι κουβέντες παύουν να είναι απλώς κουβέντες. Οι υπολογισμοί γίνονται προϋπολογισμός, οι φόροι μπαίνουν στην τσέπη του πολίτη και οι δηλώσεις για τον Νετανιάχου γίνονται εξωτερική πολιτική.
Γι’ αυτό ο Επίορκος αφήνει το ερώτημα στους πολίτες:
Είναι αυτές οι φυσιολογικές «πολιτικές πατάτες» ενός νέου κόμματος;
Ή μήπως είναι η πρώτη εικόνα μιας ομάδας που δηλώνει έτοιμη να κυβερνήσει πριν ακόμη συμφωνήσει τι ακριβώς θέλει να κάνει;
