Το μετρό της πόλης, που εγκαινιάστηκε με τυμπανοκρουσίες, παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα λειτουργίας. Πρόσφατα, οι επιβάτες της διαδρομής «Φλέμινγκ» – «Ευκλείδης» αναγκάστηκαν να εκκενώσουν τον συρμό μέσω σήραγγας, καθώς οι υπεύθυνοι δεν ήξεραν καν πώς να ανοίξουν τις πόρτες.
Η δυσπιστία του κόσμου προς τα μέσα σταθερής τροχιάς στην Ελλάδα είναι ήδη έντονη, ειδικά μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Το περιστατικό με το μετρό Θεσσαλονίκης, όπως και πολλά άλλα στον προαστιακό, τα τραμ και τα τρένα, φανερώνει τη συνεχιζόμενη αστοχία των υπευθύνων να εγγυηθούν ασφάλεια και αξιοπιστία. Ο υφυπουργός Μεταφορών Νίκος Ταχιάος δικαιολόγησε τη βλάβη ως “τεχνικό πρόβλημα”, αναφέροντας ότι «τέτοιες βλάβες είναι σύνηθες να εμφανίζονται στην αρχή λειτουργίας αντίστοιχων έργων», παραγνωρίζοντας ότι το έργο κόστισε δισεκατομμύρια και χρειάστηκε δεκαετίες για να ολοκληρωθεί.
Ωστόσο, ερωτήματα παραμένουν: τι θα γινόταν αν ανάμεσα στους επιβάτες υπήρχαν άτομα με κινητικά προβλήματα; Μαρτυρίες περιγράφουν συνθήκες πανικού και κακή κατάσταση των υποδομών, με ασταθή μονοπάτια και πλάκες που κουνιούνταν.
Εμπειρογνώμονες και ΜΜΕ είχαν προειδοποιήσει για την ανεπαρκή προετοιμασία του έργου. Σοβαρές ανησυχίες είχαν εκφραστεί για την ελλιπή ολοκλήρωση δοκιμαστικών δρομολογίων και τα τεχνικά προβλήματα συστημάτων ασφαλείας, ενώ το έργο παραδόθηκε εσπευσμένα χωρίς να τηρηθούν τα διεθνή πρότυπα ασφαλείας.
Η κυβερνητική στάση, που χαρακτηρίζεται από ελλιπή διαφάνεια και υποτίμηση της σημασίας των γεγονότων, προκαλεί αγανάκτηση. Το κόστος της αστοχίας δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά πλήττει και την εμπιστοσύνη των πολιτών. Αντί για εξηγήσεις, οι υπεύθυνοι περιορίζονται σε γενικόλογες δηλώσεις, ενώ η κυβέρνηση συνεχίζει να προσπαθεί να καλύψει τα προβλήματα με επικοινωνιακές τακτικές.
Η κατάσταση αυτή επαναφέρει το ερώτημα: πόσο ασφαλή είναι τα έργα υποδομής στην Ελλάδα και τι είδους λογοδοσία πρέπει να απαιτηθεί για να μην επαναληφθούν τέτοια περιστατικά;
πηγή: δημοκρατία
