Η πείνα, ένα από τα πιο βασικά ανθρώπινα δεινά, αναδεικνύεται ξανά σε εργαλείο πολέμου, πλήττοντας τόσο τους αμάχους όσο και τους αιχμαλώτους. Από τα υποσιτισμένα παιδιά της Γάζας έως τους εξουθενωμένους Ισραηλινούς ομήρους της Χαμάς, η επισιτιστική κρίση παίρνει τρομακτικές διαστάσεις.
Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με φρίκη τα βίντεο που δείχνουν «αποστεωμένους Ισραηλινούς ομήρους» να υποφέρουν στην αιχμαλωσία. Παράλληλα, έξι ακόμη άτομα στη Γάζα πέθαναν το τελευταίο 24ωρο λόγω υποσιτισμού. Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, τόνισε ότι «η πείνα τροφοδοτεί την αστάθεια και απειλεί την ειρήνη. Δεν θα πρέπει ποτέ να δεχθούμε την πείνα ως όπλο πολέμου».
Οι Ισραηλινοί όμηροι παρουσιάζονται εμφανώς εξασθενημένοι σε νέα βίντεο. Σε ένα από αυτά, ο Ρομ Μπρασλάβσκι εμφανίζεται να κλαίει, ενώ λίγο αργότερα η Χαμάς έδωσε στη δημοσιότητα εικόνες του «αδυνατισμένου Εβιατάρ Ντέιβιντ». Ο υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, Ντέιβιντ Λάμι, σχολίασε πως «οι εικόνες ομήρων που παρελαύνουν για λόγους προπαγάνδας είναι αηδιαστικές» και κάλεσε για απελευθέρωσή τους «άνευ όρων».
Η Χαμάς αρνείται ότι προκαλεί σκόπιμα λιμοκτονία στους ομήρους, υποστηρίζοντας πως τρέφονται με «ό,τι τρώνε οι μαχητές και ο λαός τους», εν μέσω της γενικευμένης επισιτιστικής κρίσης. Ωστόσο, μαρτυρίες απελευθερωμένων κρατουμένων περιγράφουν τη «λιμοκτονία» ως μέσο «βασανισμού και ψυχολογικής πίεσης» με στόχο την υποταγή.
Οι οικογένειες των ομήρων εντείνουν τις πιέσεις προς την ισραηλινή κυβέρνηση μετά τη δημοσιοποίηση των εικόνων. Παρά την κλιμάκωση της δημόσιας οργής, ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν προτίθεται να συγκαλέσει το πολεμικό συμβούλιο πριν την Τρίτη (5/8), παρά το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις για ανταλλαγή ομήρων βρίσκονται σε αδιέξοδο. Εντωμεταξύ, το υπουργικό συμβούλιο συνεχίζει να ασχολείται με «άσχετα θέματα», όπως η ασφάλεια της οικογένειας Νετανιάχου.
Την ίδια στιγμή, στη Λωρίδα της Γάζας εκτυλίσσεται μια ανελέητη ανθρωπιστική κρίση. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, «ο υποσιτισμός βρίσκεται σε ανησυχητική τροχιά» και «σημαδεύτηκε από απότομη άνοδο των θανάτων τον Ιούλιο». Από τους 74 θανάτους από υποσιτισμό που καταγράφηκαν φέτος, οι 63 έγιναν μόνο τον Ιούλιο, ανάμεσά τους 24 παιδιά κάτω των πέντε ετών.
Σχεδόν το 20% των παιδιών κάτω των 5 ετών στην πόλη της Γάζας πάσχει από «οξύ υποσιτισμό», ενώ το 40% των εγκύων και θηλαζουσών αντιμετωπίζει «ακραίο υποσιτισμό». Ο ΟΗΕ επισημαίνει ότι πάνω από το ήμισυ του πληθυσμού της Γάζας βιώνει «ακραία επισιτιστική ανασφάλεια» και η κατάσταση επιδεινώνεται δραματικά.
Παρά την πτώση τροφίμων από αέρος από χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία και η Ιορδανία, οι ανθρωπιστικές οργανώσεις προειδοποιούν ότι αυτή είναι μια «σταγόνα στον ωκεανό». Όπως σημειώνει ο ΠΟΥ, «δεν είναι μόνο ο λιμός που σκοτώνει ανθρώπους, αλλά και η απελπισμένη αναζήτηση τροφής. Οικογένειες είναι αναγκασμένες να διακινδυνεύουν τη ζωή τους για μια χούφτα τροφίμων».
Η πείνα ως πολεμικό εργαλείο δεν είναι φαινόμενο του παρόντος. Ιστορικά, έχει χρησιμοποιηθεί για την εξόντωση πληθυσμών και την κάμψη της αντίστασης. Από τον Χολοντομόρ στην Ουκρανία, όπου το σοβιετικό καθεστώς προκάλεσε μαζική πείνα, μέχρι την Πολιορκία του Λένινγκραντ από τους Ναζί, η λιμοκτονία έχει χρησιμοποιηθεί ως μέθοδος ελέγχου και τιμωρίας.
Σήμερα, το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο απαγορεύει ρητά την πείνα ως όπλο. Παρ’ όλα αυτά, οι εικόνες από τη Γάζα και οι κραυγές των ομήρων αποδεικνύουν ότι παραμένει τραγικά επίκαιρη.
